To historia o tym, jak córka nauczyła swojego tatę kochać i okazywać to w odpowiedni sposób!
– Tato, robisz to źle!
– Co, Mario?
– Nie robisz tego dobrze, kiedy pomagasz mi w lekcjach, kiedy wołasz mnie na śniadanie i w ogóle… kiedy budzisz mnie rano, żebym wstała, to też nie jest w porządku!
– Dlaczego ? Jaki jest właściwy sposób?
– Wyobraź sobie, że masz mnie obudzić, a ja nie chcę wstać!
– Mario, czas wstawać, bo spóźnisz się do szkoły! …. No już, obudź się.
– Widzisz! Jak mogę poczuć twoją miłość? W twoich słowach nie ma ani kropli miłości i uczucia. Tato, nie kochasz mnie?
– Oczywiście, że tak, a o jakich bzdurach ty mówisz?
– Cóż, czytałam w pewnym poradniku, że powinieneś robić wszystko z miłością, a ja powinnam odpowiadać ci miłością, abyś, gdy się zestarzejesz, nie był zły i nie mówił złych słów. A także, co najważniejsze to dużo się uśmiechać i być miłym!
– Cóż, już jesteśmy dla siebie mili i kochamy się.
– Nie, tato, spróbuj mnie znowu obudzić.
– Mario, czas wstawać. Spójrz na mnie swoimi jasnymi oczami i ciesz się nowym dniem!
– Dobrze, teraz z radością wstanę i poczuję twoją miłość do mnie!
– I tak cię kocham, słoneczko!
– Ja też cię kocham, tatusiu!
