Nienawidzę mojej matki! Zawsze narusza moją przestrzeń osobistą. Bez wstydu mówi mi przykre rzeczy, a spoliczkowanie mnie nic ją nie kosztuje. Często upokarza mnie przy obcych. Lubi grzebać w moich rzeczach i czegoś szukać. Jej wybryki doprowadzają mnie do szału. Nie chcę z nią nawet rozmawiać!
Klasyczna historia!
Tej historii nie zrozumieją ci, którzy mają świetne relacje z rodzicami. Takie osoby będą oburzone: “To głupie mieć pretensje do mamy!”
Nie przeszkadza to jednak w tym, by liczba osób, które doznały traumy ze strony swoich matek, rosła z każdym dniem. Narcystyczne matki, surowe matki, które szczerze zawsze wierzyły, że wspaniała przyszłość nadejdzie za jakiś czas i nie wierzyły psychologom. Takie matki nigdy same nie były szczęśliwe i dlatego, przy całym swoim pragnieniu, nie byłyby w stanie dać swoim dzieciom szczęścia, ponieważ same nie wiedzą, jak to osiągnąć.
Dlatego ich dzieci wydają się zawsze błądzić w ciemności i tylko ci, którzy przeszli przez to samo co one, mogą zrozumieć cały ich ból. Takim dzieciom mówi się cały czas: “Musisz nauczyć się wybaczać!”
“Jak mogę to wybaczyć?” – pytają takie dzieci. “Jak wybaczyć fakt, że musisz żyć z rozdzierającą raną w klatce piersiowej przez większość swojego życia, nie rozumiejąc, skąd się ona wzięła. A potem w pewnym momencie zdajesz sobie sprawę, że po prostu nie nauczyłaś się żyć normalnie, nie nauczyłaś się kochać, rozumieć, słuchać, a zatem nie możesz budować normalnych, zdrowych relacji. Powodem jest to, że mechanizm zdrowych relacji został złamany we wczesnym dzieciństwie.
Kiedy takie dzieci zdają sobie z tego sprawę, udają się po pomoc do psychoterapeuty i dobrze, jeśli uda im się przejść całą drogę do końca. Muszą zacząć od początku, aby znaleźć prawdziwe szczęście.
Jeśli czujesz nienawiść do swojej matki, będziesz musiała przejść długą i ciernistą drogę, aby się jej pozbyć.
W większości przypadków droga ta składa się z kilku etapów.
1. Będziesz musiała zdać sobie sprawę, że twoja matka i być może twój ojciec byli bardzo trudnymi, neurotycznymi ludźmi.
Najpierw musisz zniszczyć wszystkie idealizacje, które masz w głowie na temat swojej matki lub ojca. Będziesz musiała zdać sobie sprawę, że twoi rodzice są zwykłymi ludźmi, ale doznali głębokiej traumy psychologicznej. Nie nauczyli się żyć szczęśliwie. Dlatego nie mogli dać ci tego, czego sami nie mieli – miłości i akceptacji.
2. Musisz żyć tymi myślami.
Myślę, że ten etap jest najdłuższy i najtrudniejszy. To ciężka praca, ponieważ trzeba przezwyciężyć depresję i brak sensu.
W tym momencie nie opracowałaś jeszcze modelu szczęśliwego życia, żyjesz bez wsparcia, a twoja pozycja jest bardzo niepewna. Ogarnia cię poczucie winy, ponieważ nie wiesz, jak radzi sobie twoja starsza matka. Okresowo doświadczasz napadów użalania się nad sobą i nienawiści do matki.
Twój mózg zdaje sobie sprawę z wpływu, jaki twoja matka wywarła na twoje życie. Proces ten można nazwać realizacją pewnej decyzji, która od czasu do czasu eksploduje w Twojej głowie. Taka decyzja może zmienić życie każdej osoby w dramatyczny sposób.
3. Musisz nauczyć się współpracować ze swoim wewnętrznym dzieckiem.
Idealnie byłoby, gdyby w tym momencie specjalista zaczął pracować z tobą, aby wzmocnić twoje wewnętrzne wsparcie. Praca ta będzie miała na celu sprawienie, byś pokochała swoje wewnętrzne dziecko. Będziesz musiała dać mu wszystko, czego nie zrobili twoi rodzice.
Jeśli uda ci się przejść przez wszystkie te etapy, w pewnym momencie w twojej duszy dojrzeje współczucie. Tak, to uczucie musi dojrzeć po wielu latach ciężkiej analizy psychologicznej. Po przejściu przez to wszystko nienawiść do matki zniknie raz na zawsze.
