Niezwykła przypowieść o życiu rodzinnym i wzajemnych pretensjach!
Dawno, dawno temu żyli sobie dziadek i babcia. Przez całe życie żyli w zgodzie i harmonii, a gdy się zestarzeli, nagromadziło się w nich wiele wzajemnych pretensji… Z dnia na dzień zaczęli się kłócić. Dziadek mówił jedno słowo – ona mówiła dwa, dziadek mówił pięć – ona mówiła dziesięć.
Sąsiad usłyszał ich kłótnię i powiedział:
-Sąsiadko, nie masz dość kłótni z mężem? Dlaczego nie pójdziesz do szamanki, która mieszka na końcu wioski, ona da ci trochę cudownej wody, może wam to pomoże.
“Może powinnam pójść”, pomyślała kobieta.
Poszła do szamanki, poskarżyła się, że kłóci się z mężem i nie ma już siły z nim żyć. Poprosiła o pomoc.
Szamanka pomyślała, weszła do domu i wyjęła wiadro z wodą, szepnęła coś do wody, przelała ją do słoika i podała staruszce. Powiedziała:
-Kiedy zacznie się przeklinanie, wypij trochę tej wody, ale jej nie połykaj. Trzymaj ją w ustach, aż dziadek się uspokoi. Wtedy wszystko będzie dobrze!
Staruszka wzięła słoik z “magiczną” wodą i poszła do domu. Gdy tylko przekroczyła próg, starzec zaczął gadać:
– Gdzie się podziewałaś, krowa jeszcze wydojona, a ciebie nie ma, głupia!
Babcia chwyciła magiczną wodę i trzymała ją w ustach, tak jak powiedziała szamanka. Starzec zobaczył, że babcia mu nie odpowiada i natychmiast się uspokoił.
Staruszka była bardzo szczęśliwa: “Rzeczywiście, woda jest magiczna!” Odstawiła naczynie do kredensu i poszła wydoić krowę, ale potknęła się i rozrzuciła żelazne wiadra po całym podwórzu.
Starzec to usłyszał:
-Hej, ty ślamazaro, w ogóle nie patrzysz pod nogi, o czym ta twoja głupia głowa myśli…”
Staruszka chciała mu odpowiedzieć, ale przypomniała sobie o nakazie szamanki, by nie reagować na przekleństwa i tylko trzymała magiczną wodę w ustach. Nabrała wody do ust i czekała, co się stanie.
A dziadek zdziwiony, że babcia nie odezwała się do niego ani słowem, tak się zdziwił… że zamilkł.
Gdy następnym razem dziadek zaczął krzyczeć, babcia wlała mu wody do ust i nie było afery! To naprawdę cud!
