Ostatnio dużo myślałam o tym, że współczesne dziewczyny mają bardzo wysokie wymagania wobec swoich przyszłych mężów. Któraś jest zainteresowana wyglądem mężczyzny, inna jest zainteresowana jego możliwościami finansowymi. Kiedyś ja również miałam wymagania wobec mojego narzeczonego.
Najważniejsze dla mnie było to, żeby nie pił. Żyłam w rodzinie z takimi problemami, więc nie chciałam, żeby moje dzieci też w takiej żyły. To był mój główny wymóg, ale nie jedyny. Marzyłam o odpowiedzialnym, miłym, opiekuńczym i pracowitym mężczyźnie. I żeby mnie bardzo kochał. To było dla mnie ważne.
Wszystko, co materialne, było dla mnie na drugim planie. Nie szukałam mężczyzny z samochodem, mieszkaniem i biznesem. Nawet o tym nie myślałam. Może dlatego, że pochodzę z biednej rodziny. Moja mama wychowywała mnie i mojego brata dość skromnie.
I znalazłam to, czego szukałam. Spotykaliśmy się przez ponad rok. Nie miał samochodu, mieszkania ani niczego innego. Pochodził z wielodzietnej rodziny, właśnie wrócił z wojska. Po ślubie zaczęliśmy mieszkać razem. Mieliśmy kilka domowych nieporozumień, momenty zazdrości. Nie mieliśmy poważnych konfliktów, a gdy się pojawiały siadaliśmy i spokojnie wszystko omawialiśmy. Wszystko układało się coraz lepiej.
Potem zmarła jego matka. To był pierwszy i jedyny raz, kiedy widziałam go płaczącego. Po jakimś czasie zaszłam w ciążę. Zmienił pracę i zaczął pracować w zupełnie innej branży. Później został szefem i w związku z tym jego pensja również wzrosła wielokrotnie. Na początku mieszkaliśmy w wynajętym mieszkaniu, a potem kupiliśmy własne. Było ładne, przestronne, w dobrej okolicy.
Nie jesteśmy idealną rodziną. Mamy też trudności. Ale wspólnie wierzymy, że najważniejsze w życiu jest to, aby nasi bliscy byli zdrowi. A wszystko inne da się rozwiązać. Teraz mamy dwójkę dzieci. Mogę polegać na mężu w każdej sytuacji. Czuję się przy nim bezpieczna. Nie jesteśmy zamożni, ale nigdy nie zaciągaliśmy długów ani nie prosiliśmy nikogo o pomoc.
Sytuacja mojej siostry była inna. Wyszła za mąż za bogatego mężczyznę. Wydaje się, że mają wszystko, ale żyją w ciągłym konflikcie. On pije, a ona ciągle podejrzewa go o zdradę. Nie raz słyszałam, że gdyby nie miał tyle pieniędzy, już dawno by się z nim rozwiodła. Ale ona nie chce zostać sama z dziećmi bez pieniędzy.
Nie byłabym w stanie tak żyć. Muszę mieć zaufanie do mojego męża.
Życzę każdemu takiego związku! Żeby szczęście nie zależało od ilości posiadanych pieniędzy.
