Szczerze mówiąc, jestem zdezorientowana. Z góry powiem Ci konkluzję tego artykułu: tylko to, na co sama zarobiłaś, jest twoje. Wszystko, co zostało Ci dane lub otrzymane kosztem innych, nigdy nie będzie w pełni twoje.
Moja matka dała mi mieszkanie.
Przez długi czas mieszkałam sam. Moja mama mieszkała z moją siostrą, ponieważ moja siostra miała małe dzieci. Ale dzieci dorosły i babcia nie była już potrzebna. Nawiasem mówiąc, moja mama ma gdzie mieszkać. Ale ona po prostu nie chce mieszkać sama. Nigdy nie mieszkała sama, nie wie jak i nie chce.
Wciąż jestem młodą kobietą. Chcę iść na spacer, napić się herbaty z przyjaciółką i ułożyć swoje życie osobiste. Ale wróciłam pod nadzór matki, która na starość okazała się jeszcze gorsza niż w młodości.
Czy mam do tego prawo?
Na początku mama wprowadziła się na chwilę. Obie tęskniłyśmy za sobą. Ale minęło kilka miesięcy, a moja matka nie zamierzała odejść. W końcu powiedziała, że jest ze mną bardzo szczęśliwa i nie będzie mieszkać sama. W mieszkaniu mama przestawiła wszystko tak, aby jej pasowało. Gotuje to, co uważa za słuszne. To zabawne, ale nie mogę nawet w spokoju umyć podłogi. Nie, dopóki moja matka nie wyjdzie. Moje życie osobiste skończyło się wraz z pojawieniem się matki.
Jeśli wracam z herbaty z przyjaciółką (która jest mężatką i ma dziecko), muszę wysłuchiwać wykładów na temat herbaty i jej wpływu na kobiety. Kiedyś wróciłam o 4 rano. Moja matka siedziała w kuchni. Nie może spać, kiedy nie ma mnie w domu. Przez cały dzień torturowała siebie i mnie ciężkimi westchnieniami z powodu braku snu i bólu głowy. Tak samo było, gdy byłam nastolatką.
Zmęczona takim życiem, postanowiłam porozmawiać o wszystkim z mamą. Była bardzo urażona. Powiedziała, że zawsze opiekowała się moją siostrą i mną, dawała z siebie wszystko i że nikt nie chce jej przyjąć na starość. Odniosła się do swojego wieku. Życie w pojedynkę jest niebezpieczne. Moja siostra ma męża i własną rodzinę, a ja jestem sama. Więc moja matka zamieszka ze mną. Dodała też zdanie “Nie chcę zostawiać cię samej”. Jakby mieszkała ze mną, bo nie radzę sobie sama.
Prawnie jestem u siebie w domu i mogę robić, co chcę. Ale w rzeczywistości nie mogę. Moje sumienie nie pozwoli mi odesłać matki. Dała mi to mieszkanie. Czuję się wobec niej zobowiązana. I ogólnie byłoby to bardzo brzydkie. Doskonale rozumiem, że mama jest sama i muszę się nią opiekować. Ale co z moim życiem? Powinnam już dawno kupić własne mieszkanie za własne pieniądze.
