Renata mieszkała w małym prowincjonalnym miasteczku. Był maj, a ona nie wiedziała, co robić w wolny dzień.
Mieszkała sama, jej córka mieszkała daleko, w dużym mieście. Nie miała wnuków, choć bardzo chciała zostać babcią, ale jej córka chciała najpierw zrobić karierę, więc nie myślała o rodzinie.
I tak, w swój wolny dzień, Renata postanowiła wybrać się na poranny spacer. Idąc przez park i przechodząc obok krzaków bzu, zauważyła niezwykły pakunek.
Postanowiła podejść bliżej, aby zobaczyć, co to jest. Była w szoku, ponieważ zawiniątko okazało się być niemowlęciem! Nie było jasne, czy dziecko żyje, ponieważ leżało nieruchomo z zamkniętymi oczami.
Renata zebrała się na odwagę i podniosła dziecko. W tym samym momencie usłyszała głośny krzyk.
W pierwszej chwili pomyślała, że rodzice dziecka są gdzieś w pobliżu, ponieważ nie mogła sobie nawet wyobrazić, że ktoś mógłby tak po prostu zostawić je.
Później jednak okazało się, że dokładnie tak się stało. Jeszcze tego samego dnia Renata wezwała policję i karetkę, a służby socjalne dowiedziały się wszystkiego o rodzicach dziewczynki – jej rodzina była uzależniona od alkoholu. Po prostu nie chcieli córki.
Matka dziewczynki postanowiła zostawić ją pod krzakiem bzu.
Dziecko miało wielkie szczęście, że Renata je znalazła. Nie wiadomo, czy żyłoby, gdyby nie ta kobieta.
Dziecko zostało szybko umieszczone w sierocińcu. Nie było innego wyjścia, ponieważ dziecko nie miało innych krewnych i nie można było zwrócić jej rodzicom.
Renata długo się zastanawiała, rozważając za i przeciw, ale ostatecznie zdecydowała się adoptować małą Zofię.
Jednak cała rodzina Renaty była przeciwna tej decyzji, nawet jej własna córka. Wyśmiewała nawet jej matkę, mówiąc: w tym wieku powinnaś zajmować się wnukami, a nie swoimi dziećmi.
Jednak kobieta odpowiedziała, że pewnie nie będzie miała wnuków przez długi czas, a za to będzie miała kolejną córkę.
Na początku Renata miała naprawdę trudny czas z dzieckiem, ponieważ miała 52 lata i nikt nie pomógł jej przy dziecku.
Aby poświęcić się dziewczynce, rzuciła pracę i zaczęła wynajmować drugie mieszkanie. Żyły za te pieniądze.
Od tego czasu minęło 11 lat i Renata nigdy nie żałowała, że adoptowała Zofię. Owszem, było ciężko, ale dziewczynka jest zdrowa, kochana i szczęśliwa. Ponadto Zofia okazała się spokojnym i posłusznym dzieckiem, co uszczęśliwiło Renatę.
Dziś dziewczynka ma już 12 lat. Pomaga matce we wszystkim, a nawet sama gotuje posiłki.
Renata nie martwi się o przyszłość Zofii, ponieważ jeśli odejdzie, dziewczynkę zabierze jej córka, kobieta , która nie ma własnych dzieci.
