Na początku naszego małżeństwa wszystko było w porządku. Nie kłóciliśmy się, rozumieliśmy się, pomagaliśmy sobie i wspieraliśmy się w trudnych chwilach. Niestety po 5 latach nasza rodzina się rozpadła. Zmienił się stosunek mojego męża do mnie, nie mogłam się z tym pogodzić i złożyłam pozew o rozwód.
Kamil zaczął mi mówić, że moje miejsce w tym domu jest w kuchni. Byłam traktowana jak zwykła gosposia, a nie żona. Robiłam wszystko, żeby utrzymać nasz związek, dbałam o czystość w mieszkaniu, gotowałam. Mąż przestał mnie w ogóle doceniać.
Zanim wyszłam za mąż, pracowałam w biurze podróży. Lubiłam swoją pracę, a zespół był ze mnie zadowolony. Ale kiedy wyszłam za mąż, wszystko zmieniło się dramatycznie. Potem poszłam na urlop macierzyński, a moje relacje z mężem uległy pogorszeniu. Przestaliśmy się rozumieć. Na początku przymykałam oko na tę sytuację, chciałam ratować rodzinę i dobre relacje z mężem.
Spędziłam lata na urlopie wychowawczym, aż przyszedł czas na powrót do pracy. Bardzo mi tego brakowało. Ale mój mąż był przeciwny mojemu powrotowi do agencji. Uważał, że dobrze zarabia i może w pełni utrzymać rodzinę. Kazał mi zostać w domu, opiekować się dziećmi, sprzątać i gotować. Ale ja próbowałam z nim rozmawiać i chciałam, żeby mnie zrozumiał. Nie chciałam całymi dniami siedzieć w domu i zastanawiać się, co ugotować i co posprzątać. Wiele kobiet mnie zrozumie. W końcu bycie gospodynią domową to bardzo niewdzięczna praca. Przez cały dzień biegasz po mieszkaniu jak szalona, utrzymując wszystko w porządku, a za twoją pracę nawet ci nie płacą. Mój mąż nie chciał mnie słuchać. Jestem pewna, że wiele kobiet na moim miejscu nie poddałoby się i poszło do pracy. Ale ja nie mogłam tego zrobić.
Kiedyś czekaliśmy na gości i nakryłam duży. Goście przyszli do nas. Cieszyłam się z ich obecności, bo była to dla mnie szansa na oderwanie się od codzienności. Ale Kamil miał inne plany na wieczór. Nakrzyczał na mnie i powiedział, że moje miejsce jest w kuchni. Pokłóciliśmy się minimalnie, po czym wyrzucił mnie z pokoju i kazał mi siedzieć w kuchni, bo tam jest moje miejsce. Po tej sytuacji oczywiście przepłakałam całą noc i zastanawiałam się, co teraz zrobić. W końcu nie chciałam żyć z mężczyzną, który uważał mnie za gosposię, a nie żonę.
Następnego dnia po prostu poszłam i w milczeniu złożyłam wniosek o rozwód. Nie chcę żyć z mężczyzną, który uważa mnie za gosposię, a nie za żonę.
