Sara siedziała patrząc przed siebie, potarła szklankę, na której nie było żadnych plam. Nagle zadzwonił telefon i kobieta jakby się budząc, odłożyła szklankę na stół i podniosła telefon.
Dzwoniła jej córka:
– Mamo, cześć, jak się masz? Słuchaj, Andrzej mi się oświadczył, a ja się zgodziłam! Postanowiliśmy zrobić małe wesele, zaprosimy tylko naszych rodziców i bliskich przyjaciół. W każdym razie zapraszam cię na wesele.
– Tak się cieszę. Na pewno przyjdę.
– Nie zdążę przyjechać przed ślubem, więc spodziewaj się zaproszenia pocztą. Zatrzymasz się u nas, więc nawet nie kłopocz się szukaniem hotelu. Możesz mi też pomóc z pieniędzmi? Rodzice Andrzeja obiecali zapłacić za wszystko, ale wiesz, lepiej byłoby sfinansować to z obu stron…
– Oczywiście, nie ma problemu.
– Dobrze, mamo, wyślę ci później numer konta i będziesz mogła przelać mi pieniądze, dobrze? Kocham i całuję, zadzwonię później.
– Pa, córeczko, kocham cię.
Sara odłożyła słuchawkę i ponownie spojrzała przed siebie. Ostatni raz widziała Julię cztery i pół roku temu, kiedy wyjeżdżała na studia do stolicy. Pożegnały się krótko na peronie i obiecały, że będą się widywać tak często, jak to możliwe, ale coś nie wyszło.
Pomyślała, że w końcu spotka się z córką i postanowiła działać. Przede wszystkim postanowiła sprzedać samochód i garaż zmarłego ojca.
Nabywca znalazł się w ciągu miesiąca. Zaraz po udanej transakcji Sara otrzymała małą kopertę zawierającą zaproszenie na ślub podpisane eleganckim pismem jej córki. To wystarczyło, by kobieta poszła do banku i wypłaciła pieniądze z jednego z kont, na którym wraz z mężem oszczędzali na budowę domu na wsi.
Jak mogła nie pomóc córce? Sprzedała prawie wszystko, wzięła emeryturę i pojechała do stolicy odwiedzić córkę.
– Julia, spotkasz się ze mną, będę za dwie godziny?
– Mamo, weź taksówkę, zapłacimy na miejscu. Mamy gości, szkoda mi wychodzić.
Sara przygotowała się na wizytę, nie ufała taksówkarzom z dworca. Poszła kawałek dalej i zadzwoniła po samochód. Nie trzeba dodawać, że nikt na nią nie czekał….
Poszła na górę i długo dzwoniła do drzwi, aż w końcu się otworzyły. Faceci, którzy byli dość pijani, wyszli z mieszkania, śmiali się i dyskutowali o tym, jaką wódkę powinni kupić, a co najważniejsze, ile.
Sara wślizgnęła się do mieszkania. W zadymionym pokoju było dużo ludzi. Pijane dziewczyny i chłopcy śmiali się, rozmawiali, tańczyli. Nagle jeden z nich spojrzał na kobietę i krzyknął:
– Mama Julii?
– Tak, ale gdzie jest Julia?- zapytała zdezorientowana.
– Jest już pijana i śpi, ale chodźmy do kuchni, musimy się napić, żeby to uczcić.
Z rozmowy z zięciem kobieta zorientowała się, że to już trzeci dzień świętowania. Dwa dni temu mieli ślub i wesele, wczoraj upili się z przyjaciółmi, a dzisiaj “poprawiny”. Rodzice podarowali nowożeńcom mieszkanie, samochód, wyposażyli w nowe meble i sprzęty.
Wkrótce przyjaciele wrócili, a Andrzej stracił zainteresowanie teściową. Poszła do sypialni i znalazła córkę. Pocałowała ją w czoło, poklepała po głowie i poszła. 18 godzin w pociągu i była w domu.
Później zadzwoniła Julia:
– Mamo, dlaczego wyszłaś tak wcześnie, nawet nie porozmawiałyśmy?
– Miałam dość, Julio, to było wspaniałe wesele, dziękuję za zaproszenie.
– Słuchaj, dlaczego jesteś taka obrażona? Nie mogłam cię zaprosić. Rodzice Andrzeja to szanowani ludzie. Jego ojciec jest sędzią, matka ma własną firmę, a ty nawet nie wiesz, jak prawidłowo trzymać widelec! Ty do nich nie pasujesz.
– Naprawdę, córko? Dobra, muszę odpocząć, bo nie spałam od ponad 24 godzin. Zadzwoń do mnie później.
